|
By Polak Polakowi, był bratem,
równi wobec prawa,
nigdy przeciw sobie,
na złe i dobre, zawsze razem.
Aż dziw bierze, tyle haseł,
a naród je dzieli,
na nasze i wasze,
o jedności zapomnieli.
Rozrywają je, jak sukno,
dzielą miedzy sobą,
chwalą się odnową,
jedni mówią, drudzy robią.
Od lat wielu podzieleni,
równi i równiejsi,
|
biedni i bogaci,
od sąsiada przykład wzięli.
Rezultatem, gruba krecha,
założyła tamę,
podparła się Bolkiem,
by zagrodzić, drogę Lecha,
Osiem lat panami byli,
naród okradali,
obcemu służyli,
aż w końcu upadli,
Solidarność trzyma stery,
prawica u władzy,
kres złego kariery,
złodzieje już,,, nadzy.
|
